Aynebilim'in hikayesini ilk olarak 9 yıl önce duydum. O zamanlar İstanbul değirmeninin taşları arasında un ufak ediliyordum ve sadece kadınlardan oluşan ve kendine "Kedi Anaları" diyen bir Facebook grubuna üyeydim. Grubumuzdaki kadınların çoğu birbirini Friend Feed döneminden tanıyorlardı.
Bir gün İstanbul'dan kalkıp Kamboçya'da bir aşevi açan bir kadından bahsetti guruptaki kadınlar. Kendisini Facebook'tan takip etmeye başladım ve yüzünü görmeden ismini bilmeden bir kadını hem çok sevdim hem de yaptıkları ile gurur duydum.
Kitap benim için izlediğim bir filmin kamera arkası sayılır. Her kelimesi samimi duygularla yazıldığı çok belli bir yolculuk hikayesi. Kitabın ikinci kısmının da olduğuna inanmak istiyorum çünkü en heyecanlı yerinde biten filmler gibi hayal kırıklığı ve hüzün yaşıyorum.
Tekrar buluşmak üzere, sevgiler.
·
158 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.