Tatlı, güzel ve dokunaklı bir hikayeydi. Favori manga serilerimden biri oldu. Olayların akışı bir yana, karakterlerin arkadaşlığına hayran kaldım. İlk ciltten bu yana "acaba olayların akışını değiştirebilecek mi?" diye merakla okudum.
Pişmanlıkla ilgili yazılan satırlar çok etkileyiciydi. Özellikle de: "Yapamadığın şeyleri 'yarına' ve ya 'geleceğe' erteleme! Şimdi yap!"
--Spoiler içerir--
Suwa'nın yaptığı fedakarlık, kendi geleceğini bilerek riske atması... Takako'nun Kakeru'ya tam destek vermeden önce Suwa'nın hislerini sorması... Azu ve Hagita arasındaki tatlı atışmalar hepsi çok güzeldi.
Naho'nun mektup sayesindeki karakter gelişimi de beni etkiledi. Eski Naho pek ses çıkaramaz, hakkını savunamaz, hislerini ifade edemezdi. Ama mektuptan aldığı cesaret ve arkadaşlarının desteğiyle mutlu sona ulaşmayı başardılar.
Kakeru'nun da olduğu bir gelecek... 6 ve 7-ci ciltleri de aşırı merak ediyorum!
Keşke gelecekten bir mektup alsam.
Teşekkürler Ichigo Takano