Büyük bir Sarah J. Maas fanı olarak en sevmediğim kitabının bu olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim. Çoğu kişinin aksine bu serisini ve Bryce’ı çok sevmeme rağmen kitap benim için koca bir hayalkırıklığıydı. Bunun yüz bin nedenine geçiyorum hemen.
1-Evrenleri bağlama çabası heyecan verici olsa bile maalesef ki yapamamış. Resmen bomboş sahnelere gebe olmuş ve ana hikayeye çok zorlama hizmet ediyor. Sırf insanlar Azriel’i görsünler diye 42727262 sayfa mağarada yürüdüler ya. Şaka gibiydi bence.
2-2. Kitabında sağ gösterdiği olaylarda sol vurmuş ve ben öbür ihtimalleri kesinlikle daha çok sevmiştim. Mesela Ithan ve kurtardığı Alfa arasında bir bağ olacak diye bekliyordum ama aksine korkunç bir sonla bağladılar orayı. Ya da fey ekibindeki tristan ve ejderha kız arasındaki tension ne oldu? Tharion neden bomboş bir karaktere dönüştü? Resmen kayıp balık nemo gibi oradan oraya savruldu.
3-Bryce’ın karakterinin aksi davranışlarda bulunması. Mesela spoiler burası (ailesini gönderirken erkek kardeşini geride bırakması wtf??!)
4-Hunt karakterinin kişiliği bir novella mı oldu ne oldu? Adam asla bir duruş göstermedi eşim eşim diye ortalıkta dolandı.
5-Büyük savaş ve epik düşmanları cidden böyle ve hiç kayıp vermeden mi yendik? Şaka mı bu. Tamam insanlar sevdiği karakterler ölsün istemez ama korkunç bir savaş veriliyor sözde, aşırı yenilmez rakiplerimize karşı ve cidden bu kadar mı kolay olmalıydı.
6-Tek boynuzlu atlar geldi, kraliçemiz çok yaşa! Yani nerede Cam şatonun sonundaki 13’lerle mahvolmamız nerede bu kitap!
Ha sevdiğim şeyler de oldu ama mesela Ruhn Lidia’ya trip atmayı kesince o kısımlar güzeldi. Oğulları falan da tatlıydı. Ekip ruhunu seviyorum zaten ama erkek karakterler özellikle geri plana atılmış gibi geldi bana. Belki en sevdiğim yazar olmasa bu kadar kızmazdım ama bunu daha kısa ve özenle yazmasını tercih ederdim sanırım. Umarım ACOTAR’ın devamını batırmaz çünkü çok heyecanlıyım olacak şeyler için.
·
465 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.