Kadının ruhu tolstoy yine ustalıkla okurken kendiliğinden akan bir eseri 2 bölümden oluşuyor ilk bölüm kadına biçilen rollerin ne kadar ağır ve acımasız olduğu aklıma direk eskilerin şu sözünü getirdi kadının karnında spayı sırtında sopayı eksik etmeyeceksin sözü getirdi sopa her zaman fiziksel olmuyor burda pozdınışevın psikolojik hareketleri de sopanın yerini almış ve pozdınışev kadını aslında öldürmeden öldürmüş ki kendiside kitapta açıkça dile getiriyor. Kadının uğradığı psikolojik baskı tamamen erkek için var olma durumunu içler acısı bir şekilde gerçeklikle yine bize sunuyor tolstoy…
İkinci bölüm yavrum 16 yaşında annesini kaybetmiş hiç bir şekilde sevgi görmeyen bir çocuk var ve sevdiğini sanıyor çünkü hiç sevmemiş ve sevilmemiş duyguların en değişken olduğu dönemde karekterin tam oturmadığı zamanda evleniyor tabi ne kadar sağlıklı olabilir bu diye düşünürken olay patlak vermeye başlıyor bu durumlar geçince o duygular değişince yaşadıkları ve yaşadıklarından dolayı kendinden tiksinmeye başlaması … öyle bir sardı ki beni içine girdim düşündüm duygusal boşlukların insana nasıl hatalar yaptığına üzüldüm aslında bu kız annesinin ve babasının ölümü bu kadar derin üzüntüler ve sevgisizlik yaratmasaydı yine böyle bir evlilik yaparmıydı insanlarda sevgi ihtiyacı vardır bunu her zaman karşılamak istiyorlar karşılanmayınca bu duygusal boşluğun yarattığı dehlizler telafisi olmayan şeylerle dolduruluyor sonra insanın ruhunda ağır hasarlar bırakıyor sevgili maşa gibi … okumaya değer bir kitap keyifli okumalar dilerim
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.