80-90’larda geçtiyse eğer çocukluğunuz sizi içine alıp götürecek ve hiç bitmesini istemeyeceğiniz bir kitap bu. Evet ilk 100 sayfası beklendiği kadar akıcı değil ama çok sıkıcı da değil. Ondan sonrası ise soluksuz okunacak kadar güzel. Kitabı okurken geçmişte nasıl güzel insanlar olduğumuzu ve zaman içinde bunları unuttuğumuzu da fark ediyoruz. Ve bir yazar okuyucuyu hıçkırarak ağlatacak kadar derin yazmayı nasıl başarabiliyor? Ez cümle çokça tavsiye olunur…