Aktı gitti!
“İşte Böyle Oldu” kriminal bir itirafla başladı ve sade anlatımıyla beni hemen içine çekti diyebilirim. 103 sayfalık kısacık bir roman. Bu kadar kısa bir roman olmasına rağmen baş karakterin iç dünyası baya iyi anlatılmış.
Kitap kocasını tabancayla öldüren bir kadının hikayesi olarak başlıyor ve sonra hikaye başa sarıp kitap boyunca ilişkileri giriş-gelişme-sonuç halinde anlatılıyor. Kadının toplumdaki yeri, cinsiyet rollerinin rahatsız ediliciliği ara ara gözümüze sokuluyor. 1947 yılında yazılmış dolayısıyla kitabın Francesca gibi uç bir karakteri barındırması özellikle kitabı o dönem okuyanlara “mutluluk için toplumun bizden beklediği şekilde mi davranmalıyız?” sorusunun cevabını düşünmesine ve kafasının karışmasına sebebiyet vermiştir elbet. 2024 dünyasında kadının toplumdaki yeri olması gerektiği gibi değil tabi ki ama kitaptan gördüğümüz üzere 1947 İtalya’sında bir anne kızına: “aman kızım gece çocuk ağlarsa kocan duymadan kalk da çocuğunu pışpışla” diyebiliyor. Cinsiyet rolleri beni üst düzeyde rahatsız edebildiği için okurken biraz tetiklenmiş olabilirim. Anlatım çok akıcıydı, hikayede beklenmeyen gelişmeler olması da benim okuma tecrübemi çok eğlendirici hale getiren bir şey dolayısıyla kitap su gibi aktı diyebilirim. Psikolojik unsurlar da barındırması benim için çok ilgi çekiciydi dolayısıyla 10 üzerinden 9 veriyorum.
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.