Murathan Munganın da dediği gibi”Okunması yaşanmasından daha güzel bir hayat” okudum. Yazar, Paranın Cinlerinden sonra bu kitapta da yıllar sonra derinlerden çıkardığı; onu büyüten, olgunlaştıran belki hep biraz da eksik bırakan anıları ile yüzleşiyor. Mardin , Ankara ve İstanbul arasında geçen bir çocukluk ve ergenlik otobiyografisini tüm olgunluğuyla ve dürüstçe bizlere sunuyor. Gözümden bir damla yaş getiren şu cümleyi sizlerle paylaşmak isterim. “Anneniz babanız hayattayken yasınız kaç olursa olsun, birinin çocuğusunuzdur hep. Ancak onlar öldüğünde, varoluşunuzun köklerinin dünya toprağından söküldüğünü hissedersiniz. Ancak o zaman artık çocuk değilsinizdir. Artık çocuk olmadığınızı bir de böyle bir kitabı bitirdiğinizde anlarsınız” iyi okumalar