Dikkatimi Çeken Bir Alıntı:
Beş yüz yıl kadar bu mağarada kapalı kalacaksın... Bunu bir ceza değil, bir fırsat olarak gör. Ruhunun aşırı isteklerinin eninde sonunda taş duvarlara çarpıp seni hapsedeceğini anla. Sen aslında benim elimde hapsolmadın. Güçlenme hırsına hapsoldun. İşte sana fırsat! Zihnini bu dünyanın güç, mevki ve zenginliğinden özgürleştir! Yine önünde eğilme kimsenin, ama kimsenin de senin önünde eğilmesini isteme. Yüreğinin derinliklerinden gelip seni dünyayı kavuran bir ateşe çeviren isteklerini hapsetmeyi başarırsan, gücünü kendini daha saygın, ünlü, zengin yapmak yerine sadece iyilik için kullanırsan işte o zaman, gerçek ölümsüzlüğe ulaşırsın!
Özet Ve Yorum:
Maymun Kral Efsanesi WU CHENG'EN'den insanın aşırı ihtiraslarına, arzularına ve bitmek tükenmeyen isteklerine karşı eleştiri niteliğindeki eseridir. Sun Wukong'un önce kral olmak istemesiyle başlayan bu istekleri ölümsüz olmak istemesi, yerin ve göğün hatta kainatın efendisi olmak istemesiyle devam etti. ilk isteği kral olmaktı ve oldu. Kral olduktan sonra ise her canlının yüzleşmek zorunda olduğu ölümle yüzleşmemek için ölümsüzlüğü aramaya başladı. Yıllar süren bu seyahat ve arayışlardan sonra bir dağın tepesindeki tapınağa ulaşıp ölümsüzlüğü bulmayı umdu. Bu tapınakta ölümsüzlüğü bulamasada kendini burada birçok konuda geliştiren Wukong ait olduğu krallığa geri döndü. Ancak Wukong'un durmaya niyeti yoktu. Kendi krallığını geliştirmeye ve güçlendirmeye kararlıydı. Bu yüzden çevredeki birçok krallığa gidip yeni kurulacak ordusuna ve kendisine teçhizat toplamaya başladı. Maymun krallığının güçlenmesiyle birlikte diğer hayvanlarda Wukong'un hakimiyetine girmeye başladılar. Yeryüzünde krallığını iyice geliştiren Wukong bir gece ansızın ölüm muhafızları tarafından yakalanıp ölüm diyarına götürüldü. Bu duruma sinirlenen Wukong ise ölüm diyarını yıkıp yakmakla kalmadı, kendi ve maymunlarının isimlerini ölüm defterinden silmeye başladı. Artık ölümsüz olduğunu düşünen Wukong önünde kimsenin duramayacağını düşünüyordu. Ölüm diyarı kralı ve Wukong'un laubali bir şekilde ziyaret ettiği krallar bu durumu Yeşim İmparatora ilettiler. Yeşim imparator ise bu mağrur maymunun uslanması gerektiğine inanıyordu. İlk önce bir ordu götürülmesi kararlaştırılsada sonradan sarayda ona bir görev verilmesine karar verildi. Bu görev ise Wukong'u aslında aşağılayan bir ahır bekçiliğiydi. Ancak ona ahır komutanlığı verildiği söylendi. Bu aşağılamayı öğrenen Wukong sarayda taşkınlık çıkardıktan sonra kendi krallığına döndü. Tekrardan büyük bir ordu kurulsada Wukong'a gökten bir saray verilmesine karar verildi. Gökten boş boş dolaşmaması ve gökteki hayatı bozmaması için onu bahçe müdürlüğüne atadılar. Ancak bu sıradan bir bahçe değildi. Bu bahçe sadece Yeşim imparatoru ve kraliçenin yediği ölümsüzlük veren meyvelerden oluşuyordu. Wukong bunu fark edince bu meyvelerden yemeye başladı. Meyveleri yediği anlaşılan Wukong hemen gökteki saraydan uzaklaştı. Artık Wukong'un durdurulması gerekiyordu. Hemen bir ordu oluşturuldu ve Wukong'un krallığına karşı bir savaş açıldı. Bu savaşı kaybeden Wukong yakalandı ve idam edilmesine karar verildi. Ancak ölümsüz olduğundan bir türlü idam edilemedi. Yeşim imparatoru Wukong'un tamamen kontrol altına alınması için Buddhadan yardım istedi ve Buddha bu yardım teklifi kabul etti. Buddha Wukong'un zayıflıklarını görebiliyordu. İşte bu yüzden onu bir dağın içine aslında Wukong'un zayıflıkları olan bitmek bilmeyen istekleri ve güç arzusuna hapsetmiş oldu.
İnsanlar bir şey isterler. Ona ulaştıktan sonra daha iyisini isterler. Daha iyisine ulaştıktan sonra en iyisini isterler. Peki en iyisine ulaştıktan sonra ne olacak? Aslında bizler bitmeyen isteklerimize ulaşmaya çalışırken hem kendimize hem de çevremize büyük zararlar veriyoruz. Wukong güç peşinde koşarken hem kendisine hem de çok sevdiği maymun halkına büyük zarar verdi. Ancak kendini güce o kadar odaklamıştıki bunu fark edemedi. Bizlerde böyleyiz aslında. Sadece güç peşinde koşan yalnızca kendimize değil çevremize de zarar veren canlılarız.
·
61 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.