‘Herşey anlatılabilir. Başlamak yeter, sonra çorap söküğü gibi gelir kelimeler.’
Beyaz Kalp Javier Marías’la tanışma kitabım oldu. Yazarın kalemi çok güçlü, okuyucuyu hep kitabın içinde, olaylar adeta gözünün önünde cereyan ediyormuş gibi hissettiriyor.
Bir kadının intiharı ile başlıyor kitap. Teresa’nın. Anlatıcımızın teyzesi.
Anlatıcı Juan yeni evli bir çevirmen. Babası Ranz geçmişin yükünden kurtulmak isteyen ama bunun kolay olmadığının farkında bir adam.
Juan’ın babası ile olan ilişkisi: yakınımızdakileri tanıdığımızı düşünürüz ama zamanla bilmediklerimizin bildiklerimizden daha fazla olduğunu fark ederiz sözünün özeti.
Juan’ın iş hayatı, evliliği, ilişkilere dair sorgulamaları ve çıkarımları ile hayatın derinliklerine iniyoruz. Mesleği gereği bize dili sorgulatıyor Juan. Dilin inceliklerini, anlatımın hayatımıza yön veren taraflarını. Susmaların konuşmalardan daha etkili olduğu anları.
Kitap boyu ensemizde hissediyoruz Teresa’nın ölümünün soğukluğunu. Kitabın sonunda düğüm çözülüyor. Beni en çok etkileyen bölüm bu itiraf kısmıydı. Dilin gücü, dolaylı yönden söylenen ya da kastedilenin, tam aksi anlaşılan cümlelerin etkisi..
Shakespeare alıntıları, uzun cümleleri ve peşine düşülmesi, düşünülmesi gereken anlamları ile yoran ama tadını damakta bırakan bir anlatımı var kitabın. Marías’lı günlerin beni beklediği şüphesiz. Diğer kitaplarını okumak için sabırsızlanıyorum.
Zorluğuna rağmen başarabilen ve kalplerini beyaz bırakabilenlere selam olsun.
·
46 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.