mitografik bir perspektiften bakıldığında yazar bir statü insanı olarak özellikle Raglan'ın tanımladığı kurban kavramıyla bağlantılıdır. zengin ve ferah içindeki kişinin bu tanıma uymayacağı açıktır. bu bakımdan sanatçı/yazarın eski anonim kimliğinin bir parçası olarak yoksul, derbeder, bohem bir hayat yaşaması ve çile çekmesi, varlıklı olmasından daha olağan bir durumdur.
Yaşar Kemal,İnce Memed 1 kitabını yazarken çok yoksulmuş. O kadar yoksulmuş ki, ısınmak için yakacağı odunu yokmuş. Üzerine 4,5 palto,ellerine iki eldiven çekerek İnce Memed'in bir bölümünü yazmış. (Odun alacak parayı bulana kadar.)
nobel odulunun her ikisi için de pek bir anlam taşıdığını sanmıyorum. sonuçta o ödulu redd etmiş sanatçılar da oldu. ayrıca Orhan Pamuk diğer ülkelerde de çok okunuyor.