Puan vermedi·528 syf.··
Beğendi
·2024 25. kitabı
·10 günde okudu
·Okunma: 21 Ağustos 2024 21:16
İnsanlık tarihine din,felsefe,edebiyat,spiritüellik gibi koca koca alanlarda mal olmuş isimlerin hayatlarına dair bir şeyler yazmak da yazılmışları okumak da büyük cesaret istiyor bana göre. Zira her büyük isim etrafında büyük mitler,büyük takipçiler,adının sonuna eklenen -cılık,-izm ekleriyle devleşen kitleler ve kurumlar yarattı bugüne dek. Ve yine her büyük isme dair bir kurguyu okuyan olmak da bu isim etrafında şekillenen şeylerden beslenmeyi ama beslendiği şeyin hem bir ilaç hem de bir zehir olma potansiyelini unutmadan bu gıdayı temin etmeye devam etmeyi göz önünde bulundurmak zorluğunu ve zorunluluğunu taşır.
Nitekim Küçük Bir Ölüm de bu iki muazzam cesaret gerektiren işi beceren bir yazar ve bir okurun buluştuğu eserlerden birisi olmuş. Öyle bir insan anlatılıyor ki hikayenin kurgusunun ana rahminde başlattığı çizginin son nefese değin sürmesiyle sizi nefes nefese bir sakinlik içinde bırakarak takibe zorluyor. Nefes nefese bir sakinlik diyorum çünkü nehrin nereye akacağını biliyor ama dalgaların azgınlığıyla da korku dolu bir hayret içinde seyrediyorsunuz güzergahta. Neyin gerçek neyin yazın sanatıyla yaratılmış olduğunun bir önemi kalmaz halde izleyicisi oluyorsunuz hikayenin.
Hele ki aralarda bir ışık patlaması gibi önünüze çıkan kimi mutasavvıflara ait sözler gözlerinizi kamaştırdığında alınan lezzet zirveleri zorluyor.
Bende en çok tat bırakan Beyazıd Bistamî’nin dilinden dökülen şu söz idi:
“Nefsim,onu Allah’a sürüklerken ağlıyor ve ben,gülene kadar onu sürüklemeye devam edeceğim.”
Aslında İbn Arabi’nin seyri sülukunu da güzelce özetliyor bu söz. Ölüme varana dek tatlı kederin yoldaşlığıyla yürür,aşkta kaybolacağın o an neşeden bir varlığa dönüşürsün. Öyle ya, aşk küçük bir ölümdür.
·
126 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.