kitabın incelemesini Mabel Matiz'in kitaba ismini veren Peruk Gibi Hüzünlü şarkısını dinleyerek yapıyorum. bu isimde bir şarkı olduğunu bilmiyordum, kitabın ismi zaten beni en etkileyen şeylerden biri oldu. yazardan okuduğum ikinci kitap ve rahatlıkla diyebilirim ki ben Yalçın Tosun okumayı inanılmaz sevdim ya. bu duyguyu yaşadığım nadir öykücülerden oldu. öykülerini biraz kasvetli buldum beni inanılmaz hüzünlendirdiler. kitaplarda pek görmediğim konulara değinmesini çok beğendim. birkaç öyküsü dışındaki tüm öykülerini merakla okudum(sonlarına çok şaşırsam ve istediğim gibi bitmese de). son öykü beni darmaduman etti, gözümden yaşlar gelerek bitirdim kitabı, iyi ki okumuşum. :')