Vincent Van Gogh'nun kardeşi Theo'ya yazdığı mektupları içeren bu kitap, 1877-1890 yılları arasında geçiyor. Kitap sadece mektuplardan oluştuğu için birbiriyle bağlantılı kesintisiz bir olay örgüsü beklemiyoruz. Dolayısıyla yazarın tüm hayatını öğrenmek amacıyla okunulucak otobiyografi niteliğinde bir kitap zaten değil. Ama çok sevdiğim bu ressamı daha yakından tanımak niyetiyle başladım ve kendi dilinden yazılan bu mektupları okumak; bana onun karakteri, kardeşiyle olan samimi ilişkisi ve yaşam tarzı hakkında gerçekten bilgi verdi. Bu kitaptan sonra Van Gogh hakkındaki düşüncelerim olumlu ve olumsuz olmak üzere ikiye ayrıldı: sanata olan tutkusu, diğer sanatçılara dair merakı ve ilmi, oldukça azimli kişiliği ve en önemlisi hayata her zaman pozitif açıdan bakması, kötü olaylar karşısında modunu düşürmemesi ve umudunu asla yitirmemesi beni çok etkiledi ve bu yönlerini tebrik ettim. Ama sanat hayatı boyunca hiçbir geliri olmadığı için sürekli kardeşinden para istemesi, parasını tutumlu kullanmayıp ek bir işte de çalışmayarak hem kendine hem de kardeşine hayatı zorlaştırması beni biraz irrite etti. Maddi durumunun olmaması ve bundan dolayı potansiyelini göstermemesi kesinlikle üzücü bir şey. Ama ben yine de kendi tutkularını bırakmamak, hayalinden vazgeçmemek için bir başkasından çok fazla yardım almaktansa kendi ayakları üzerinde durup olabildiği kadar ileri gitmeyi daha doğru buluyorum. Theo'nun da bunca zaman hiç şikayet etmeden abisine bu denli destek olması da beni en çok etkileyen şeylerden oldu.
Genel olarak bu kitabı beğendim ve Vincent Van Gogh'u yakından tanımak isteyenlere tavsiye edebilirim. Buraya kadar okuduğunuz için teşekkür ederim.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.