"Tanrı ölmüş diyorum, Tanrı ölmüş!"Alıntı
Orta Çağ'da kilisenin en büyük güç olduğu zamanlarda, Salem kentine -yaşayanlara göre öyle sayılan bir yerde- rahibin evinde gözlerimizi açıyoruz bu dünyaya. Çocuğunun yatağında oturmuş, Tanrı'ya çocuğunu kurtarması için dualar ediyor. Acıyla girdiğimiz bu dünyada kimin iyi kimin kötü olduğunu anlamıyoruz. Aslında belki o andan itibaren şeytan eşlik ediyordur bize.
Cadıların yaşatılmadığı bir dünyada cadı olmakla suçlanan onlarca insanın idamına karar veriliyor, güya Tanrı'nın yasaları gereğince. Neydi kiliseye onları yargılama gücü veren? Neydi haktan yana olan kiliseyi kaplayan bu ön yargı? Cinnet geçiriyorsunuz okurken böylesine bir haksızlığa; sanki siz eşlik ediyormuşsunuz, sanki sizin başınıza geliyormuş gibi. Kitabı okumadım; ben kitabı adeta yaşadım ve harikuladeydi. O atmosferin içindeydim, bağırmak, anlatmak, ağlamak istedim. Bir mucize olsun diye Tanrı'ya el açtım.
"12 Angry Men" tadı bırakmıştır damağımda—muazzam bir oyun! İnanılmaz etkileyici bir üslup. Böylesine şahane bir eserle geç tanışmanın hüznü içerisindeyim; mutlaka okunmalı.
Dönemin gaddarlığına karşın belkide yazılmış en güçlü eleştirilerden.
"Başkasına kötü diyen iyi midir her zaman? Hep çamur atanlar mıdır Tanrı'nın temiz kulları?"
Miller, bu oyunda tarihsel olayları kullanarak, dönemin sosyal ve politik dinamiklerini eleştirir ve insan doğasının karanlık yönlerini irdeler. Din bir zaaftır; her ne kadar haksızlığın karşısında da olsa, inananların tarafına göre karşı olduğu değişir.
Alıntı ile karışık kitap hakkında:
"Salem'de ne oluyor, söyleyeyim mi size? İftira başa geçiyor Salem'de!"
"Ne mi diyorum? Tanrı ölmüş diyorum, Tanrı ölmüş!"
Biraz spoiler:
Kilise, kendi elleriyle gerçek dindarları öldürüyor ve biz bu sahneyi izlemeye mecbur bırakılan izleyiciler oluyoruz. Hayır! Tek bir gözyaşı dökmedim okurken çünkü biliyorum, onlar başı dik öldüler; onlar gerçekten Tanrı'nın iyi kullarıydı.
Cadı Kazanı 
Arthur Miller
Cadı Kazanı Arthur Miller·
76 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.