Stefan zweig'in okuduğum ilk romanı kitap sizi başından sarıyor
Teğmen Hofmiller bi davete katılır adetleri gereği evin kızını dansa kaldırmak ister o an kız ağlamaya başlar çünkü ayaklarından sakattır. Teğmen af diler ama vicdanı rahatlamaz kıza karşı merhamet ve acıma duygusu oluşmustur. Ertesi gün evine çiçekle gider zamanla arkadaş olurlar . Kız teğmene aşık olmuştur ama teğmen sakat kızın kendisine aşık olmasını kabullenemez. Kızın sevgisine karşılık vermese intahar edeceğini anlar ve nişanlanirlar. Teğmenin arkadaşları bunu duyunca dalga geçerler teğmende kabullenemez aklına intahar etmeyi koyar ama buna engel olurlar o da o şehirden kaçar. Kız bunu öğrenince intahar eder ardından da babası vefat eder. O sırada savaş çıkmıştır teğmen savaşta ölüme atılır çoğu arkadaşı ölür ama o ölmez bu şekilde o olayı unutmaya çalışır unuttuğunu zanneder ama insanın vicdanı hatırladığı müddetçe hiçbir hata unutulmuş değildir.