Orijinal bir evren, farklı bir bakış açısı. Yazara ve hayal gücüne takdirimi iletiyorum buradan . Ama ve lakin kitabın ortamına alışmam gerçekten de zaman aldı. Bir çeşit soğukluk hissettim ortamına karşı. ‘Yine mi reading slump imdaat’ diye haykırdım içimden. Bir ara bırakmayı da düşündüm hatta ama sonra dedim ki kendi kendime: ‘ha gayret Zeyno bitirirsin…’. Eh ne demeli çabam sonuç verdi. Ortalara doğru sevdim diyemem ama alıştım. Sonlara doğruysa ölmüş kişilerin rüyalarada görülmesi ve Viggo Myers’in hikayesini okumamla kitabı okumaya değdiğine karar verdim. İkinci kitabını okumayı düşünmüyorum ama bunu okuduğum için de pişman değilim.
Spoimsi——
Son olarak Viggo Myers’e Madrigal’den Seni Dert Etmeler’i gönderiyorum…
Kim bilir belki başka bir hayatta başka bir evrende berabersinizdir…