Güzel bir yorum, elinize sağlık. Okuduğum en iyi yabancı kitaptır benim de. Kitabın tamamı etkileyici ve boş bir sayfası bile yok; dolu dolu bir kitap. Evet, dediğiniz gibi tüm dünyası Ruth olunca ve onu kaybedince düştüğü boşluk tarif edilemez. Zaten insanın hedefine ulaştığı veya ulaşamayacağını anladığı o çok ama çok küçük bir dönüm noktası vardır ya, işte o bizi hayatta tutuyor. Ama insanın bu dünyada bir amacı, hedefi olmalı. Bu amaç ya da hedef somut olduğu taktirde ve yukarıda da bahsettiğim gibi amacına ulaştığında ya da ulaşamaz olduğunu anladığında tatmin duygunu yitiriyorsun ve amaçsız kalıyorsun. Arkasına yeni bir hedefin yoksa bu hayatta var olduğunu bile hissedemezsin. Bunun içindir ki somut ya yüzeysel hedeflerden ise manevi dünyadaki hedeflere ulaşmaya çalışmak her zaman daha evladır. Çünkü bu bitmek tükenmez bir döngü halidir.