Bu kitabı uzun zaman önce ne zaman olduğunu hiç hatırlamadığım bir zamanda okumuştum. Olaylar, mekanlar, karakterler... Hiç bir şey hatırlamıyordum. Tek bir şey vardı aklımda kalan: Bu kitap beni çok etkilemişti. Genelde okuduğum kitapları tekrar okumaya çekinirim eski hevesi ve sevgiyi hissedemezsem diye ama bunda öyle olmadı. Bu kitapta beni derinlerden etkileyen ve kendine çeken bir şey var doğrusu. Nedir diye sorulsa cevap veremeyeceğim türden.
Kitap bir kasabada, eski bir maden ocağının olduğu yerde geçiyor. Karakterlerimiz çocuk ve olaylar bu çocukların "ölüm" denen oyunu oynamaları ile başlıyor. Belki de bu kitapta beni kendine çeken şey ölüme olan bakış açısı. Bir hiçlik, yokluk, karanlık ve yanlızlık. Ölen kişilere olan bakış açısı da etkileyici. onların bizim yanımızda oluşu izleniyor olunmamız. Gözlerimizi kısıp dikkatli bakınca onların hayaletlerini görebilecek olmamız. Bu kitaptaki dostluk kavramı çok güzel. İki çocuğun biz aynıyız demesiyle başlayan bir dostluk. Birbirlerinden uzak kalamamaları ve düşündüklerinden de benzer olmaları. Ve en önemlisi bunu hissediyor olmaları.
Belki bu kitap çocuk romanları kategorisinde olabilir ama ne kadar büyüsem de benim için ayır bir yeri olacağına eminim.
·
88 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.