Yiğit: ""Sana"..": "Sana".. Sürekli endişeleniyorsun.. Onun için endişeleniyorsun, bunun için endişeleniyorsun, geçmişin, geleceğin için.. İnsanlar senin hakkında ne düşünüyor?.. İşin nasıl gidiyor?.. Hep bir endişe.. Çok gençsin, çok yaşlısın, çok fakirsin, kendi başınasın.. Ve sonunda.. Zamanın dolduğunda.. Kendi kendine, "neden bu kadar endişelendim?" diyeceksin.. Özellikle bu günlerde,televizyonu açıyorsun.. Zengin, güzel, mutlu insanları görüyorsun.. Kim senden çok daha iyi, kim daha mutlu.. Onlar değil.. Çünkü hepimiz biriz.. Savaşlar görüyorsun, felaketler görüyorsun, korkunç şeyler görüyorsun.. Ve artık uyandığın andan uykuya daldığın an'a kadar telefonunda bile.. Haberleri tekrar görüyorsun.. Sosyal medya.. Mutlu ve başarılı olduklarına inanmanı isteyen insanlar ile dolu. Ve endişeleniyorsun.. Bir duygu yaratırsın.. Kendini fakir, sevilmemiş ve eksik hissedersin.. Bir şeyleri kaçırdığın hissine kapılırsın.. Ama bu doğru değil.. Kaybettiğin tek şey.. Bir şey için endişelendiğin her an kaybettiğin zamandır.. Saniyeler, dakikalar, günler, aylar, yıllar kaybettin.....

"Sana"..

Sürekli endişeleniyorsun.. Onun için endişeleniyorsun, bunun için endişeleniyorsun, geçmişin, geleceğin için.. İnsanlar senin hakkında ne düşünüyor?.. İşin nasıl gidiyor?.. Hep bir endişe.. Çok gençsin, çok yaşlısın, çok fakirsin, kendi başınasın.. Ve sonunda.. Zamanın dolduğunda.. Kendi kendine, "neden bu kadar endişelendim?" diyeceksin.. Özellikle bu günlerde,televizyonu açıyorsun.. Zengin, güzel, mutlu insanları görüyorsun.. Kim senden çok daha iyi, kim daha mutlu.. Onlar değil.. Çünkü hepimiz biriz.. Savaşlar görüyorsun, felaketler görüyorsun, korkunç şeyler görüyorsun.. Ve artık uyandığın andan uykuya daldığın an'a kadar telefonunda bile.. Haberleri tekrar görüyorsun.. Sosyal medya.. Mutlu ve başarılı olduklarına inanmanı isteyen insanlar ile dolu. Ve endişeleniyorsun.. Bir duygu yaratırsın.. Kendini fakir, sevilmemiş ve eksik hissedersin.. Bir şeyleri kaçırdığın hissine kapılırsın.. Ama bu doğru değil.. Kaybettiğin tek şey.. Bir şey için endişelendiğin her an kaybettiğin zamandır.. Saniyeler, dakikalar, günler, aylar, yıllar kaybettin.. Çünkü çaresiz hissediyorsun.. Küçük adam gibi hissediyorsun.. Ama sen değilsin.. Sen de bu gezegende ki diğer tüm insanlar kadar önemlisin.. Hepimiz aynıyız, hepimiz.. Kimsenin sana başka bir şey söylemesine izin verme.. Endişelenmeyi bıraktığın an.. Gerçek özgürlüğü deneyimleyeceğin an olacaktır.. Ve, insanlığı hatırla.. Buradasın, hayatını yaşıyorsun.. Çünkü.. Hayal ettiğin ve istediğin şeyleri, deneyimlemek istiyorsun.. Mükemmel olmayı bekleme.. Kimse mükemmel değil.. Ben, sen, onlar.. Kimse.. Ama, sen güzel bir insansın.. Bu yüzden endişelenmeyi bırak.. Özgür olacaksın ve korkusuz.. Nefret, öfke, kin.. Böyle duygular sadece zaman kaybıdır.. Düşünce israfı, enerji israfı.. Bir düşmanla savaşamayacağını gör.. Daha çok sinirlendikçe, ciddiye aldıkça.. O daha da çok güçlenir.. Sonunda.. Savaşır ve nefret eder, çaresiz ve üzgün hissedersin.. Savaşan kazanmaz, kazanan savaşmaz.. Bunu unutma.. Ve bil.. Fikrini değiştirmezsen, hiçbir şeyi değiştiremezsin.. Eğer, içinden değişmezsen.. Ve gerçekten düşünürsen, hiç kimse senin düşmanın değildir.. Kimse.. Sadece, sen düşmanınsın.. Endişelendiğinde, olumsuzluğa teslim olduğunda, nefrete ve korkuya tutulduğunda.. Kaybedersin.. Çünkü bu seni içeriden öldürür.. Ve, o sensin.. Senden başka suçlanacak kimse yok.. Sebepsiz yere üzülmeyi bırak.. Sabahları yüzünde bir gülümseme olmadan, kendine bir göz kırpmadan, saçlarını sallamadan uyanma.. Çünkü duyguların ayna gibidir.. Kendinin aynası ol.. Endişelerini unut.. Korkularını unut.. Ve seni unutacaklar.. Bırak bu korkuları.. Kendinle ilgisin çünkü.. Seni geri tutuyor korkuların.. Bir duvara zincirlenmişsin gibi.. Ama anahtara sahip olan bir tek sensin.. Senden başka kimsenin gücü yoktur.. İnan bana... Mutlu olmamak için harcadığın her an,her saniye.. Bir daha geri gelmemek için harcanıyor.. Ama asla geç değildir.. Tehlike karşısında gülümse.. Nefret anında sev.. Keder anında gül.. Bu hayattaki tüm engelleri aşabilirsin.. Bu güzel harika hayatta.. Bir şey hayal et.. Bizi hayal et.. Buna inan ve başar.. Hayallerine inanırsın, onlara inanırsın.. Onların olmasına izin ver.. Zayıf olduğunu düşünüyorsun.. Ama bu yanlış.. Sen güçlüsün.. Okyanusun bir damlası gibisin.. Sadece bir damla olsa da.. Tüm okyanusu içinde barındırıyorsun.. Sen çok güçlüsün.. Bu dünya da olman.. Korkusuz olduğun anlamına gelir.. Belki unutmuşsundur.. Ama hatırlamayı dene.. Korku, hiç var olmamışsa.. Korku orada olamaz.. Yani korku gerçek değildir.. Bu sadece korkunun ta kendisidir.. Üzüntü sadece geçmişin üzüntüsüdür.. Ya da gelecekle ilgili endişelerdir.. Ama onlar şimdi burada değiller.. Bu sadece bir illüzyon.. Bu yüzden kendin için yarattığın illüzyonu bırak.. Çünkü, onlar gerçek değil.. Hayatı, sevgiyi, şefkati, empatiyi, mutluluğu yaşamak için.. Burada, şimdi de olduğunu tekrar hatırla.. Bu senin dilin, bu senin ruhun.. Bu senin zamanın.. Kendine iyi davran.. Dünyaya iyi davran ve dünya sana iyi olsun.. Acıktığında tok hisset.. Nefret ettiğinde sevgiyi hisset.. Üzgün olduğunda mutluluğu hisset.. Pes edersen tekrar kalk,ve bir kez daha dene ve en karanlık saatlerin en kasvetli anlarında hatırla.. Bu hedefine çok yakın olduğun.. Başarına çok yakın olduğun.. Anlamına gelir.. Kendine her gün, her saat, her dakika.. Hatırlat istersen.. Kendinle yarış, zorluğun üstesinden gelmek için.. Rakip ne kadar sert olursa.. Zafer o kadar tatlı olur.. Unutma.. Rakibin sensin..

··

18,7bin Gösterim

12 Yorum

Lütfen giriş yapınız.

MELİŚA

Neden insanlar bu durumda? sebebi ne böyle olmamızın? Başlangıcı ne? İntihardan kurtulup da mutlu olan var mıdır acaba, iyiki ölmemişim diyen?

Yiğit

Gönderi Sahibi

İnsan, bir şeye inanmak zorunda.. Örnek vermek gerekirse.. Bir kaleme, bir kitaba, gökyüzüne, havaya, denize bir "Yaradan"a.. Ama kesin olarak bir şeye inanmak zorunda.. İnanmayan insan,"düşer".. Hayata tutunamaz ve düşer.. Günümüz de inancını kaybetmiş ve düşmeye başlamış çok insan var.. O yüzden siz, siz olun hiçbir zaman inancınızı kaybetmeyin.. :)