Yüz Karası’nı okuyanlar varsa (ki yoksa hemen okusun) yazarın tarzına zaten alışıktır. Dram, romantizm, kayıplar ve duygusallık o kadar güzel bir şekilde hissediliyor ki karakterlerle birlikte acı çekip ufak şeylerle mutlu olmaya başlıyorsunuz
Emery’i o kadar çok sevdim ki Kızı Reese ile iletişimi, özverisi, çevresini güzelleştirmesi…
Oliver ise çok yaralıydı. İkiz kardeşinin kaybından ötürü kendini suçluyordu. Emery ile tanıştıkları andan itibaren aralarındaki bağ çok özel ve güzeldi
Karışık Kaset’i okurken duygudan duyguya sürüklendim. Çok üzüldüm, az da olsa ağladım, kalbim kırıldı, sinirlendim ve mutlu oldum. Emery’nin ailesi hikayeye dahil olmasa bu kadar sinirlenmezdim ama o yüzleşmeyi yapması gerekiyordu. Ve kız kardeşi Sammie, ne söylesem spoiler olacak…
Yazardan okuduğum diğer kitaplara göre yetişkin içerik çok azdı ve anlatım yüzeyseldi. Hikaye içerisinde Yüz Karası’ndan farklı olarak önce duygulara ve aralarındaki bağa odaklanılmıştı. Haberiniz olsun