Rizzoli & Isles serisinden şimdiye kadar en az sevdiğim kitap bu oldu. Her zamanki gibi zekice kurgulanmış bir hikâye var ve çok sürükleyici. Özellikle son bölümleri soluksuz okudum. Altı kitaptır final kısımlarında ciddi ciddi gerilip neredeyse taşikardiye giriyorum, bir polisiye gerilim romanından da beklentiniz budur ama bu kitapla ilgili en büyük sorunum Şeytan temasıydı. Başından beri hiç ilgimi çekmedi ve bu temaya, kötülüğe bu kadar maruz kalmak bana kendimi iyi hissettirmedi. Gerçekten hiç hoşlanmadığım muhabbetler.
Maura Isles'ın ayran gönüllülüğü de baymaya başladı. Seri bitene kadar daha kaç kitap boyunca gördüğü çekici bir erkeğe ilgi duyup heyecan yaşayacak, merak ediyorum. Aslında en sevdiğim ve yakınlık duyduğum karakter oydu ama bu kitap beni ondan soğutmayı da başardı. Umarım Ruh Koleksiyoncusu daha keyifli bir okuma olur.
·
235 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.