ağlamaktan kitabı okuyamadım...
Ah Cemal Ah
Okumaya korktuğum bir kitaptı ama okumayı en sevdiğim kalem stili oldu. Ben yanlışıkla 1-2 defa sövmüş olabirim yazara özür dilerim. İzmarit in mektubuna kadar ağlamadım ama mektuptan sonra özel bölümlerde bile ağladım "Özel bölüm bu, gerçek olamıcak" diye. Bir karantina 3 ve bir de kibrit te çok ağladım. Sanrım ağlamaya da ihtiyacım varmış ağlamaya tüm gün ağladım resmen. Arkadaşlara anlattım kimse anlamadı.
Kutay gibi yalnızım *küfür*
puanım ise: on üzerinden on
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.