Bitti, keşke bitmeseydi ya. Bunu sıcağı sıcağına yazıyorum, daha sonrasında kitap hakkındaki düşüncelerimin değişmesi çok muhtemel çünkü şakasız oturdum yarım saattir ağlıyorum son kısımlara. Hayatımda okuduğum en iyi kitap değildi öncelikle, ama kesinlikle ihtiyacım olduğu zamanda okuduğum ve bana iyi gelen bir kitaptı. Çok fazla mitoloji okuyan bir insan değilim, İskandinav Mitolojisi hakkında da bildiğim tek şey bu kitaptan öğrendiklerim şu anda. Öncelikle ilk sayfalarda aşırı sıkıldığımı söylemeliyim, bu kısımları çok sinirlenerek okumuştum. Loki ile pek anlaşamadık, Skadi'nin Loki hakkında söylediği şeylere tamamen katılıyorum. Üstelik Loki'nin her patavatsızlığında Angrboda'nın hemen affetmesi ve hiç bir şey olmamış gibi rutinlerine devam etmeleri sinirimi cidden bozdu. Sonrasında da yine ne olduysa Angrboda'ya oldu zaten. 200lü sayfalardan sonra bazı şeyler değişmeye başladı, bu kısımdan sonrasını elimden hiç bırakmadan okudum. Bir noktadan sonra Skadi ile asla beklemediğim bir gelişme yaşandı, o kısımlar kısaydı ama çok güzeldi . Neden bilmiyorum ama Balder'i çok sevdim, son sahnelere kalbimi bıraktım(belki de bu kısımları okurken hüngür hüngür ağladığım icindir).
Şuraya 50 tane alıntı bırakabilirim ama 10 tane de kafi diye dusunuyorum.
dipnot: asla dusunulerek yazilmis bir inceleme degil, hatta neredeyse kitap hakkinda hic bisey yazmadim bile, sadece uzun zamandir hicbir kitaba karsi boyle hissetmemistim, icimi dokmek icin yaziyorum bu yorumu da
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.