“Don't you dare touch that dial
Because like the song says, you are out of time
You're almost there, but don't panic
There's still more music to come before you're completely engulfed
In the blissful embrace of that little light you see in the distance
Soon you'll be healed, forgiven, and refreshed, free from all trauma, pain, guilt, and shame
You may even forget your own name”
Kitabı okurken kafamdan hep şarkının bu kısmı geçti.Benim için çok etkileyiciydi, belki herkesin zevkine hitap etmeyebilir ancak kitabı okuduğum zamanlama benim için idealdi. Uzun zamandır beni bu kadar düşündüren, kendi hayatımla ve düşüncelerime uyarlayabildiğim bir kitap olmamıştı. Belki de çok düşünmenin gerçekten yaşamda yeri yoktur, bilemeyiz. Yaşamak yeterli.