Kitap biterken; ben bu kitabı ilerleyen zamanlarda tekrar okurum diye düşündüm. Çünkü her ne kadar düşündürse de insana iyi gelen bir yanı var. Öncelikle kitabın anlatıcısından kaynaklı bir enerji hissi geçiyor okura. Çünkü Sarp gözlemlerini ve düşüncelerini doğrudan sizinle sohbet halinde iletiyor. Delirdiğinizi kabul ederseniz rahat bırakacak sizi ama kabul edene kadar takılmalarını da idare edeceksiniz artık. başına delirmiyor... O da haklı tabiki. Çünkü kimse tek
Sarp bir yazar. Doğal olarak çevresine karşı gözlemci ve analizci. İnsanı insana anlatacak kadar hem kişisel deneyim biriktirmiş, hem de bakıp geçmemiş, görülmeye değer olanı izlemiş. Ne yaşamış ki anlatmaya değer derseniz; aşık olmuş. İnsanı değiştirebilecek en önemli kavramlardan birisi değil midir zaten aşk.
Sarp kitap boyunca; ikili ilişkilere, hayata bakış açımıza, toplumu ayrıştırıp aynılaştırmaya çalışanlara, gerçek aşklara, sıkışmışlık içinde akıp giden zamana, değişime ve değişime direnenlere; yani zaman zaman sorguladığımız insana dair birçok şeye değiniyor. Ve en önemlisi de bunu sizi bunaltmadan; düşündürecek ama yormayacak şekilde yapıyor. Unutmadan şunu da ekleyeyim, kitabın başında kedisi, Sarp uykuya dalmadan önce şöyle bir şey mırıldıyor: "Yarın akşam öleceksin." Merak ettiniz mi sonunda ne oluyor? E onu da okuyup öğreneceksiniz artık.
Keyifle okuduğum bir kitap oldu, kesinlikle tavsiye ederim.
··
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.