Bu yaşıma kadar neden rastlaşmadık diye hayıflanarak okuduğum bir kitap oldu. Akıcı ve çok hoş bir tarzı var yazarın. Aslında bir solukta okunabilen ama bir defa ile asla yetinilmeyecek bir derya saklı içinde. Aynalı baba üzerinde taşıdığı sayısız ayna parçası ile her birimize yansımalarımızın parçalarını sunuyor ve gör diyor içindeki tüm araz yönleri ile gerçek seni bulmaya teşvik ediyor insanı. Raci karakteri ile 9 gün süren yolculuğunda her bir günün kendine has seyahatinde,uyku hali gibi bir haldeyken gerçek uyanıklığa kapı aralıyor yazar ve her hikayede bir metefor üzerinden kapalı kapıları aralıyor. Özellikle Hürmüz ve ehrimen ile aydınlık ve karanlığın savaşının içinde bulunduğumuz dünya hayatında ne savaşlar verdiğini hatırlatıyor bizlere. Ney sesi eşliğinde sunduğu gazellerin anlamları birbirinden özel ve güzel. Adeta bir tasavvuf yolculuğu yaptırıyor her bir okuyucuya. Gerçek seni bulana kadar çok uyuyup uyanacak ama bir gün istersen hakikatin perdesi mutlaka aralanacaktır.
Çok etkileyici, düşündürücü, derin bir felsefe ve tasavvuf öğretisi eşliğinde misaller ile sürüklüyor ruhumuzu bir diyardan başka bir diyara.
Dünya klasiği katagorisinden ilk beşte okutulması gereken bir kitap olduğuna eminim yerini bulamamış olmasının hikmeti nedir bilemedim.
Her birimiz içinde bir Raci saklı, cevherinin arayışında daimi yolda, kimi menzile uzak kimi yakın yürüyüp duruyoruz.
Delilik ve velilik makamlarının ince çizgilerinde kaybettiğimiz karakter sürekli sorgulamaya ve hakikati buldurmaya çalışıyor okuyucuyu.
Neresini anlatsam yetersiz kalacağına emin olduğum ve herkese okunmasını şiddetle tavsiye ettiğim bir eser oldu. Bir kere ile yeterli de gelemeyecektir.
Alıntı;
Orda bir deli gördüm. Ne yapıyorsun diye sordum:
-Ahmaklıkla bilgeliği tartıyorum.
-Bundan maksadın nedir?
-Mal varlığımı tesbit etmek.
-Ee nasıl bir durumda?
-Ahmaklığım o kadar, o kadar ağır geldi ki, sanırım bu zamanın Karun’u benim.
Kendini bilmek ne mühim bir şey. Vesselam.
·
78 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.