İstanbul doğumlu, Türkçe'yi anadili gibi konuşan Yunan yazar Petros Markaris'i ilk duyduğumda bende merak uyandırmıştı. Emrah Serbes'in polisiye yazım dilini çok severim. Amaç sadece olayı çözmeye çalışmak değildir çünkü. Bir yandan polisin özel hayatına iner, olayın genellikle toplumsal bir soruna parmak basan yanı vardır. Emrah Serbes'in kökünün filiz aldığı yer demişti bir tanıdığım Markaris için. Birazda bu meraktan bu 450 sayfalık kitabı okumaya başladım. Evet Markaris'in yazım dili de aynı. Kitapta Haritos'un özel yaşamına iniyor, ülkenin ve dünyanın ortak sorunlarına değiniyor.
Kitabın ilk 200 sayfası benim açımdan çok ağır ilerledi sonra yavaş yavaş açılmaya başladı. Oldukça grif iç içe bir olay anlatılıyor kitapta. İsimlerin alışık olmadığımız Yunanca isimler olması da "kim kimdi?" sorusunu sormama sebep oldu. Ancak güzel bir kitaptı. Komşu ülkeyi tanımak, iç dinamiklerine eğilmek güzel bir deneyimdi. Edebiyat sayesinde farklı ülkeleri tanıyoruz. Fırsat bulursam 8 kitaplık serinin geri kalanını da zamana yaya yaya okumayı planlıyorum.
Yazımda ve basımda yer yer göze fazla çarpan bariz hatalar vardı. Çeviri ise gayet yerindeydi.
Edebiyatla kalın.
Ne de olsa son kalemiz edebiyat.
·
56 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.