Hani bazen kendimizi bitmek bilmeyen bir yoksulluk içinde buluruz. En büyüğü de sevgidir bu yoksunluğun. Ve her şeyin sebebi... Bu yoksulluk bazen bizi bir depresyona sürükler. Bazen ölüm düşüncesine... Hepimiz hayatımızın muhtemel bir zamanında pişmanlıklar silsilesinin içinde mutlaka bulmuştur kendimizi. Her alanda başarısız olduğumuzu, yaşamak için bir sebebimizin olmadığını hissetmişizdir belki de.
İşte kahramanımız Nora Seed de tam bu durumdadır. Aile sevgisinden yoksun, hayallerinden vazgeçmiş, işsiz kalmış ve kedisi ölmüştür. Yaşamak için bir sebebi kalmamıştır. İntihar eder ve kendisini gece yarısı kütüphanesinde bulur. Burası bütün pişmanlıklarına giderebileceği, sonsuz olasılıkların olduğu tüm hayatlarını yaşayıp, deneyimleyebileceği yerdir.
Çokça kendime pay çıkarabileceğim bir kitaptı. Hepimizin hayatında pişmanlıkları, keşkeleri vardır. Şunu şöyle yapsaydım dediği bir an, düzeltme şansı olsa düzeltmek isteyeceği bir an mutlaka vardır. Önemli olansa sadece yaşamaktır. Pişmanlıklarımıza rağmen, her şeyi geride bırakarak, bazen ders alarak. Bazense tüm hatalarımızı kabul ederek yaşamak. Başımıza gelen her kötü şeyin sebebinin kendimiz olmadığını bilerek, bazı şeyleri ne yaparsak yapalım önleyemeyeceğimizi bilerek yaşamak...
Kitap çok akıcıydı. Hiç sıkılmadan okunabilecek, kendimizden bir parça bulabileceğimiz, mutlaka bir pay çıkartabileceğimiz seviyedeydi. Bayılarak okudum.
Herkesin mutlaka okuması gerektiğini düşünüyorum.
Sevgi ile kalın...
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.