"Kaybolup gidiyoruz
Hayatımıza eklediğimiz yeni yenilgilerimizle."
İkinci kitabıyla farklı bir tat bırakıyor Umut Furkan Çakır . Serbest ölçüyü tercih ederek eseri kendisine bağlıyor. Değerli halk ozanımız Neşet Ertaş'tan ilham aldığı düşüncesine kapılıyorum.
"Tozlanmış raflarda kaybolmuş bekliyorum."
Duygularının geçmesini istiyor Umut hocamız. Kendi isminin de eserde geçmesi okurken hangi duygularla yazdığını hissetmemi sağladı. Çokça hayat dersi almanız ve okurken kendinizi bulmanız pek mümkün. Yazdıkça daha çok hayat bulduğu düşüncesindeyim.
Eserde tek eleştirebileceğim tekrara düşmüş olmasıdır.
Çıkmaz sokak gibidir hayat, kendimizi bulmaya çalıştıkça daha çok kaybolduğumuz. Yalanlarla, sahteliklerle doludur; gerçeğin peşinden koştukça daha çok battığımız. Güneş gibi her sabah yeni bir umutla doğarız. Belki bir gün hayat, yalnızlıktan kurtarır diye.
Umutla okumanız dileğimle...