İnsanlığın üzerine patlayan şey: atom. Öncelikle kitabın edebi doygunluktan uzak bir izlenim, tanıklık kitabı olduğunu söylemeliyim. Belki raporlamak bile denebilir.Böyle kitapları okurken tarihteki yerini ilk duyduğum anı hatırlamaya çalışırım. Atom bombasını ilk kez okulda anlatılırken vehametinin farkında değildim. Büyüdükçe savaşlar, kötülük, zorbalık, ölüm üzerine düşündükçe can sıkıntısı duyuyorum. İnsanlık tarihi her geçen gün başka başka savaş teknolojileri üretiyor. Kaçına maruz kalacağımız belirsiz bir hayatın içerisinde ‘güvenli alan’ algımız yok ediliyor. Bugün geldiğimiz noktada telefonlar, iletişim araçları bombaya çevrilmiş durumda. Kaosu anlatıyor yazar, yaşananları, öncesini, sonrasını. Yıkımın büyüklüğünü beklememezlik, inanamazlık var. Savaş öncesi verilen ilkyardım eğitimlerinin, kaçış yollarının, savaşa hazırlanırken planlanan ne varsa hepsinin geçerliliğini bir anda kaybedebileceğini anlatıyor. Felaketle gelen dayanışma ruhunun, duygu yoğunluğunun çok kısa bir zamanda çıkarların üstünlüğüne dönüşebileceğini söylüyor.
··
215 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.