Güneşi yiyen çingene dokuz öyküden oluşan sonları insanı şaşırtan daha önce okuduğum öykülere pek benzemeyen bir kitaptı.Buket uzunerle de bu kitap sayesinde tanışmış oldum biraz geç kaldım sanırım... Genel olarak akıcı bir kitaptı.
"Ciddiye almalı gülmeyi ve ağlamayı. Tıpkı hayatın kendisi gibi. Tıpkı düşler gibi... Düş kurmayı bilmeyen, düşlerle beslenmeyi unutmuş kişi kısırdır. Erişilmeyecek hiçbir şey yoktur. Herşey insanın kafasındadır. Tutucu ve katı olmak, insanı ancak yoksullaştırır. Güneş bile erişilmez değil artık!"
·
62 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.