·1552 syf.··Beğendi
···Okunma: 26 Eylül 2024 19:01 Hiç bitmesini istemediğim kitabım Monte Cristo Kontu'nu bitirdim. Herhalde etkisinden uzun bir müddet çıkamayacağım. Bu zamana kadar okumamış olmam üzücü. O kadar güzel akıcı bir kitap ki herkese tavsiye ediyorum. Okuyacak olanların heycanını azaltmak istemediğim için kitabın içeriğini yazmak doğru olmaz ancak o kadar çok şey yazmak istiyorum ki.. Öncelikle şunu belirteyim kitapta çok fazla karakter var ve ilk ciltte kim kimdir tam olarak kafamızda oturtamazsak da ikinci ciltte her karakteri daha iyi anlamlandırıyoruz. Kitaptaki hiç bir şey boşuna anlatılmamış ilerleyen kısımda her karakter ve olay önemli bir yer alıyor.
Bu kadar muhteşem bir kurgu daha önce hiç okumadım. Kitabın başlarında geçen bir şey çok sonrasında öyle bir yerde karşımıza çıkıyor ki her seferinde şaşırıyoruz. En başından en sonuna kadar o kadar ince yazılmış düşünülmüş bir kitap ki detaylara hayran kalıyor insan.
Baş karakterimiz Edmond Dantes'e hayran olmamak mümkün değil o kadar iyi efendi cesur yetenekli ki başına gelenler için üzülmemek elde değil. Uğradığı ihanet yüzünden 14 yıl hapishanede suçsuz yere kalması ve bu süreçte yaşadığı çırpınışlar çok iyi anlatılmış. Hapishane de tanıştığı Rahip Faria sayesinde Monte Cristo Kontu'na dönüşümü ve kendisine ihanet edenlerden intikam alması o kadar sürükleyici ve merakla anlatılıyor ki bir sonraki sayfayı heyecanla bekliyorsunuz. Bu kadar güzel alınan bir intikam yok herkes yaşattıklarının bedelini ödüyor sadece kötüler değil iyiler de yaptığı iyiliklerin karşılığını alıyor. Kitabın sonunda oh be diyor insan herkes hakettiğini buluyor ve ilahi adaletin gerçekten var olduğunu anlamak insanı rahatlatıyor.
Benim bu kitaptan aldığım ders ise yaşadığımız şeyler ne kadar ağırsa o kadar güçlü şekilde ayağa kalkmalıyız ve kimin ne yaptığını unutmamalıyız başkasına yaptığımız iyilik de kötülük de mutlaka bir gün karşımıza çıkıyor.