Karahindibalar (spoilersız)Edebiyat
Ürperdim
Okuduğum her bir paragrafta aslında oldukça uzak gibi görünen bu gerçeklik tüylerimi diken diken etti. Kitabın akışında yitip giderken o kadar çok şey hissettim ki aynı zamanda. Karakterlerin her biriyle ayrı ayrı yakınlık kurdum. Kalbimin dağlandığı da oldu yediğim ters köşelerden dolayı ellerimi saçımın arasına daldırıp öylece beklediğim de. Her duyguyu uçlarda hissettim. Ama dediğim gibi ben cidden ürperdim. Ürpermemiz de gerekiyor. Öyle ki kitabın sonu içimi rahatlatmaya yetmedi. Üzerine kalkıp bir bardak soğuk su içtim.
İnsanlığın bu kadar yitirildiği bir evreni okumak, ve aslında bunun benzerlerine de canlı canlı şahit oluyor olmak acı verici. Ama asıl acı verici olan şey her evrenin böyle bir sona sahip olabilecek kadar şanslı olmaması. En azından şimdilik.
Kitabı önerir miyim, tabiki öneririm. Anlatımı, akıcılığı oldukça iyi ve tatmin ediciydi. Sadece ilk başlarda zaman atlamalarının sıklığına alışmakta zorluk çektim, sonra aralıklar azaldı ve kurgu daha düzenli bir hâl aldı. Lakin zaman atlamaları rahatsız edici değil, ben her şeyi öğrenmek için fazla sabırsızım.
Olaylar son sayfalara doğru oldukça hızlandı ve ardı ardına şok yaşamaya başladık. Her şey bir anda gelişti ki ben de bunu ateşin üzerine benzin dökmeye benzettim. Onların kıvılcımı bir anda harlandı. Ya da şöyle söyleyeyim, karahindiba tohumları toprağa saçılmış zamanlarını bekliyorlardı. Ne kadar dağılsalar da hep beraber yeryüzünde buluştular.
Devamında ne olur bilemem ama tünelin ucu güneşe çıkmıştır umarım. Çünkü onların mücadelesi ışıkla taçlanmayı hak etti.
Başka mücadelelerin de ışıkla taçlanması ümidiyle...
·
141 Gösterim
1 Yorum
Merhaba, bende bu basımdan okuyorum ancak 12. syafadan 33 e atlanmış aradaki sayfalar yok, bu kitabın basımıyla mı ilgili yoksa hatalı mı sizde de bu şekilde mi?
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.