Cennette sıkılan bir Şeytan düşünün, yeryüzüne oyun kurmaya gelmiş, eğlenmek isteyen ve insanları kendinden aşağı gören bir Şeytan. Bay Henry Wandergood'un bedenini kendine maske edinmiş Şeytan yeryüzüne iner, Wandergood'un hayatını yaşamaya başlar. Birgün yolda kaza yapar ve hayat onu Thomas Magnus'un evine sürükler. Hikaye burada gelişir. Birde Magnus'un kızı olarak tanıttığı Maria'ya aşık olur. Magnus ise Wandergood'un paralarına göz dikmiş bir insandır esasında. Şeytandan daha şeytan bir insan. Hikayenin sonunda bizim yeryüzüne inen taht sahibi Şeytan'ın pabucunu ters giydiren bir insan..
Esasında şeytana hiç ihtiyacının kalmamış olmasını gösteren insanoğluna, dişlerini geçiremeyen bir şeytan. İnsanların artık şeytana ihtiyacı olmadığını anladığı gibi insanlardan üstün olmadığını da, insanın isterse çok kötü olabileceğini de hatta şeytandan bile daha kötü olabileceğini ve insan olmanın ne kadar zor olduğunu anlayabilen bir Şeytan...
Kibrinden önünü göremeyen Şeytan'a küçük 
Şeytan'ın Günlüğü hissettiren kötü bir insan...
"Şu Yeryüzünün geçmişine bakıyorum da, arzu ve özlem içindeki milyarlarca siluet asırlar, ülkeler boyu ağır ağır akıp gidiyorlar. Köle bunlar. Ellerini umutsuzca göğe açmışlar, zayıflıktan kaburgaları ince derilerini yırtıp çıkmak üzere, gözleri yaşlarla dolu, feryat etmekten hançerleri kurumuş. Bu tarihte akılsızlık ve kan, zorbalık ve yalan görüyorum, sürekli çiğnedikleri yeminlerini duyuyor, Tanrı'ya dua ederken ağızlarından çıkan her insaf ve merhamet yakarışında, üzerlerine bastıkları toprağı nasıl aşağıladıklarını dinliyorum. Ne kadar öteye bakarsam bakayım, Yerkürenin her kıvrım ve bükümünden alevler, dumanlar yükseliyor; kulağımı ne kadar derinlere verirsem vereyim, her yerden, ardı arkası kesilmeyen figanlar iştiyorum: Yoksa yeryüzünün midesi ağıt yakanlarla mı dolu?"
Şeytan'ın Günlüğü hissettiren kötü bir insan...
"Şu Yeryüzünün geçmişine bakıyorum da, arzu ve özlem içindeki milyarlarca siluet asırlar, ülkeler boyu ağır ağır akıp gidiyorlar. Köle bunlar. Ellerini umutsuzca göğe açmışlar, zayıflıktan kaburgaları ince derilerini yırtıp çıkmak üzere, gözleri yaşlarla dolu, feryat etmekten hançerleri kurumuş. Bu tarihte akılsızlık ve kan, zorbalık ve yalan görüyorum, sürekli çiğnedikleri yeminlerini duyuyor, Tanrı'ya dua ederken ağızlarından çıkan her insaf ve merhamet yakarışında, üzerlerine bastıkları toprağı nasıl aşağıladıklarını dinliyorum. Ne kadar öteye bakarsam bakayım, Yerkürenin her kıvrım ve bükümünden alevler, dumanlar yükseliyor; kulağımı ne kadar derinlere verirsem vereyim, her yerden, ardı arkası kesilmeyen figanlar iştiyorum: Yoksa yeryüzünün midesi ağıt yakanlarla mı dolu?"
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.