Visal, akıcı ve uzun soluklu bir kitaptı. Okurken bir bölüm daha diyerek sabaha dek elimden bırakamadım. Hiçbir şey “oldu da bitti” havasında yazılmamıştı. Yıllardır abisi gibi gördüğü birinin hislerini farketince Ahuşan’ın reddetmesi, karşılık vermemesi ve zamanla ufak hoşlanmaların başlaması sürece yayılmıştı.
Bu tarz kitaplarda kız karakterin ailesi neden sürekli baskıcı yazılıyor anlayamıyorum. Ahuşan’ın annesi, babası ve abisi beni DELİRTTİ. Kızı beş saniye dinlemediler, sürekli onu tek hissettirdiler. Hele o abisi… Müjgan ağladığında onu teselli edip de Ahuşan’a böyle kör olman? Ahuşan’ın sonrasında ailesine karşı daha daha da sert durmasını isterdim
Demir ise farklı bir mevzuydu Yavuz ve Harun’un hislerini bilmesi ve bu üçlünün çevirdiği dolaplar tatlıydı Başlarda çok sakin bir imaj çizdi, sonrasında kafayı kırıp Ahuşan’ın her şeyi öğrenmesini sağladı. İlişkileri oturdukça da o sakin ve destekleyici Demir geri geldi
Dediğim gibi romantik bir kitaba göre Visal baya uzundu. Kitabın başlarını özellikle daha çok sevdim. Romantizm ve flört tatlıydı. Sonrasında ise bolca olay vardı. Her şeyin başlangıcı bir sahne var ki, öyle bir geçiş beklemiyordum
Kitapta anlam veremediğim ve fazla bulduğum birkaç şey vardı. Mesela Selim diye niye geldi ortalığı üç dakikalığına karıştırdı ve gitti anlamadım. Selim bana göre komple gereksiz bir detaydı Zaten onca şey yaşanıyor, Selim olayı abartı olmuştu.
·
96 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.