Dostoyevski'nin sürgün öncesi "çok büyük bir eser olacak" motivasyonuyla yazmaya başladığı, sürgüne gonderilince yarım kalan ve sürgün sonrası ise önceki motivasyonunun aksine çok düşük bir eser olarak görüp devam ettirmeye gerek duymadığı bence kulliyatinin içindeki en farklı ve aslında en büyük eserlerinden biri(yarım haliyle ve büyük eserlerine rağmen). Freud'un ve Nietzsche'nin kendi alanlarının üstadları(psikoloji ve felsefe) olarak görmeleri elbette boşuna değil. Dostoyevski Oidipus' in yaninda(tüm kadınlara yapıldığı gibi) üvey evlat muamelesi gören Elektra'nin başka bir versiyonunu yapmış ve Netoçka'ya Sappho'nun ruhunu uflemiş gibi. Devam ettirseydi olacaklari tahmin ederken bile heyecanlaniyorum ama bu haliyle bile müthiş bir deneyim.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.