Kitab axıcı idi. İşlərimin çox olmasına baxmayaraq qısa müddətdə bitirdim. Yeniyetməlik dövrünü keçdiyimdən olsa gərək Ayla'nı başa düşmədim. O yaş dövrlərində hamıda olur sevmək. Hansı ki 4 5 il sonra 90% hallarda heç kimdə alınmır. Hamı geriyə baxıb xatirə olduğunu düşünür. Əslində burda bunu Ayla düşünməli deyildi. Çünki O, 4 5 il sonra nə hiss edəcəyini bilmir. Böyüklər vaxt verməli idilər. Zaman hər şeyə çarədir. Buna baxmayaraq sonunda çox hüzünləndim. Əsas da budu onsuz. Kitabdakı fikirlərə qatılıb- qatılmamaqdan asılı olmayaraq, ordakı hissləri yaşamaq. Hissləri ötürə bilmək isə yazıçının şücaətidir. Varis isə bunu gözəl bacarır.