Ferhan Şensoy 'un günlük şeklinde yazdığı şiirlerini derlediği kitaplarından bir diğeri. Diğerlerinde olduğu gibi kronolojik gitmiyor. Zamansal olarak iki şiir arası kırk yıl geçmişe gidip geliyor okur. Ergenken çektiği aşk acıları da var, yaşlandıkça hissettiklerini, kaybettiği dostlarının arkadaşlarının ardından yazdıklarını okuduğumuz şiirleri de var.
Beni en çok yaralayan kısmı zamanla tiyatroyu sürdürmek için verdiği mücadelenin yazmak istediği kitaplarını tamamlamasına engel oluşunu görmek oldu. Hatta tiyatrocu olmasını istemeyen babasına da hak vermiş. Yorulmuş turnelerden, sahneden. Şöyle yazmış:
"çöktü gene üstüme
haziran huzursuzluğu
nasıl geçecek bu yaz
git köyüne otur yaz
borçlar n'olcak peki
yazar buna takarsa yazamaz ki
masamın üstünde
upuzun ödemeler listesi
bunlar en acillleri
çekmecede ödemeler dosyası
kambur oldu tiyatro
en fenası
babamın haklı çıkması"