Gözlerinin dokunduğu her mekan memleketim
Bakıver de uzamasın gurbetin, esaretin
Ahmet Arif hasretinden prangalar eskitmiş
Beni böyle eskitense prangalı hasretin
Ahmet Arif hasretinden prangalar eskitmiş
Beni böyle eskitense prangalı hasretin
Dünya adil bi' yer değil, anladım
Yenildim her gün, oysa hiç savaşmadım
Geçti yıllar, ben hep aynı güne uyandım
Ah, nasıl bu yaşımda yaslandım?
Bir umut vardı içimde
Kaybettim 20'lerimde
"Her şey ne güzel" diyeceğime
Kayboldum 20'lerimde
Hazırlandık düştük yola
Gidiyoruz dünyadan uzağa
Yıldız yüklenmiş bir bulut
Umut yağıyor toprağa
Akça pakça çiçekler
Başımızda haleler
Dualar her yerdeler
Uzun zamandır yorgundum...