Bu kitabı kitap fuarında rastgele gezerken görmüştüm ve iyi ki de almışım. Yazarın permafrost olarak bahsettiği kavram aslında her daim donuk hâldeki toprak katmanını ifade eder. Kitapta işlediği anlam; hayatı boyunca birçok role bürünen (sevgili, dost, teyze, kız kardeş...) bir kadının tüm bu rollere rağmen kendini hiçbir yere ait hissedememesi, bu düşünce yüzünden uzun bir süre intiharı düşlemesine sebep oluyor bu onda oluşan katmanın iyice kurumasına yol açıyor. Fakat hiç planda olmayan bir gelişme sayesinde hayatta bir sorumluluğunun olduğunu anlayıp hayata daha sağlam tutunabiliyor. Bu sayede permafrost katmanı git gide eriyor. 'Hayat böyle bir şey işte, bizi çevreleyen ve kuşatan yabani bir varlık.'