Ben bu serinin ilk kitabını, yani Babam Nereye Gitti'yi 11 yaşımda okudum. 6. Sınıftaydım ve sokağa çıkmaya bayılan bir çocuk olarak bu kitap sokağa çıktığım zaman bile elimdeydi, arkadaşlarım oyuna çağırdı, sonra oku dedi ama bırakmak istemedim. Kitabı arkadaşımdan aldığım için ona geri verdim ama 1 sene sonra internette 2. kitabının olduğunu gördüm aldık, sonra 3. kitabını ve en son, 2 yıl sonra tekrar 1. kitabını. Seriyi ilk defa okuyalı 6 sene geçti, sonrasında hayatımın merkezi haline gelen Harry Potter gibi farklı serileri de okudum ama hiçbir kitap asla bana bu serinin yaşattığı 'ev' hissiyatını vermedi, veremez. Benim için o kadar kişisel o kadar farklı bir seri ki... Belki duygusal ve kişisel yönden çok olay odaklı bir seri ama ben tüm karakterleri kendim kadar iyi tanıyorum sanki, Memo'nun en yakın arkadaşım olmasından bahsetmiyorum bile.
Herkes muhtemelen konusunu yazmıştır kitabın, ben de böyle bağlılığımı yazmak istedim. 11 yaşındaki Fatıma nasıl sokakta bile elinden bırakmayacak kadar seviyorsa 17 yaşındaki de o kadar seviyor, 27 yaşındaki de o kadar sevecek.
·
104 Gösterim
1 Yorum
Çok güzel bir seriydi beni tanıştırdığın için teşekkür ederim küçüklüğünden itaberen hala böyle bağımlı kalman çok güzel😻 bazen kitabın ana karakteri sen gibi hissediyorum o kadar çok seviyorsun ki
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.