Ahh be Nemeçek!
"İçinde sonsuz bir boşluk duygusu, çevresine bakınıp duruyordu."
Pal sokağı çocukları'nı bitirdikten sonra tam olarak beni anlatan bir alıntı.
Çocuk diyoruz ama bilmiyoruz ki içlerinde ne fırtınalar kopuyor. Küçüklüğümüzde mahalle arkadaşlarımızla oynadığımız bir çok oyun geldi aklıma meğer ne büyük dünyalar kurmuşuz kendimize. Müthiş bir bağlılık ve olağanüstü masumiyet. Kitabın ilk başlarında beni birçok hatıralarla buluşturdu. Sonlarında ise büyük bir hüzne kapıldım. Çocukların oynadığı küçük bir oyun, arkadaşlık onların dünyaları oluyor ve o dünyanın içinde ne fırtınalar kopuyor. Küçük sarı çelimsiz Nemeçek bize bağlılığı, masumluğu, elinden ne geliyorsa yapabilmeyi çok iyi öğretiyor. Ahh Nemeçek öyle çok üzdün ki beni.
Kitap okuduğum çocuk kitapların en iyisiydi diyebilirim. Okuması oldukça akıcı bir şekilde ilerledi kitap aralarında çizgi resimler güzel bir detay benim için. Dünyaya çocukların gözünden bakmak isteyen herkese tavsiye edebilirim.
"Şu hayat denen şey ne biçim şeydi? Kimi zaman sevinçler veren, kimi zaman içimizi acılarla dolduran, kölesi olduğumuz şu hayat neyin nesiydi böyle?"
·
165 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.