Rüzgâr Yükseliyor adlı eser, Tatsou Horinin kaleme aldığı mini bir Japon klasiği ... Levent Tokgöz tercümesiyle İthaki yayınları tarafından neşredilmiş olan eserimiz verem hastası olan Setsuko ve Nişanlısını anlatmaktadır. Eserin tercümesini, yalın ve sade olmasını beğendim. Ancak tasvirlerde bir tekrar var gibi geldi bana.
Kitap 85 sayfadan müteşekkil olup Açılış-Bahar-Rüzgar Yükseliyor-Kış-Ölümün Gölgesindeki Vadi başlıklarıyla ele alınmıştır.
Tasvirlerle donatılan eser Yatsugateki dağını gören bir sanatoryum hastanesinde hasta Setsuko ve refakatçı nişanlısının birbirlerine olan bağlılıklarını, sevgilerini anlatmaktadır. Setsuko'ya Kötü hastalık diye ifade ettiğimiz tüberküloz hastalığının tedavi sürecinde nişanlısı eşlik etmektedir. Nişanlısına göre Setsuko; herşeyi oluruna bırakan, kırılgan, gül renginde küçük bir kız ve kalp atışını paylaştığıydı. Nişanlısı bir kere tutulmuştu Setsuko'ya onu bırakmak istemiyordu.
Nişanlısının işi ise yazmaktı. Bir hikaye yazıyordu. Kendi hikayelerini...Hikayenin sonunu iyiye getiremiyordu nişanlısı. Düşünceler, şüpheler... Setsuko "sevgilisinin kollarında sadece geride kalanın hüznüyle hüzünlenirken kendisi mutlu bir şekilde ölüp göçen bir kız" mıydı? Bunlar nişanlısının çılgına çeviren düşüncelerdi.
Setsuko ve Nişanlısı ölümün gölgesindeki vadiden çıkabilecekler mi? Rüzgar yükseliyor yaşamayı denemeli Setsuko ve Nişanlısı. "Tabiat ancak ölmek üzere olan birinin gözlerinden gerçekten de güzel görünebilir."