Bir İnsanın Sessiz Çığlıklarına Tanık Olmak
Bu kitabı okumak, yazmak kadar zor… Düşüncelerim içimde kalmamalı mı kalmamalı mı, karar veremediğim bir kitap oldu. Bu kadar ağır bir hikayeyi anlatmadan geçmek de zor.
Kitabı okumaya ilk başladığımda yarım bıraktım. Ama birkaç hafta geçtikten sonra tekrardan kendimi zorlayıp kitaba devam etmeye karar verdim. Bu süreç benim için bir tık sancılı geçse de ilerledikçe romanla bütünleşmeye başladım.
İlk başta Jude hakkında fazla bilgi yok, hikaye yavaşça ilerliyor. Ama bir noktadan sonra, onun dünyasına adım atıyorsunuz. Yaralarına, acılarına, çaresizliğine tanık oluyorsunuz. Her sayfada daha fazla içime işledi. Jude, o kadar çok şey yaşamış ki, tam her şey düzelecek derken yeni bir karanlık onu sarıyor. Ne kadar acı çekse de, içinde hala bir savaş var; bir yandan ayakta kalmaya çalışırken, bir yandan daha derinlere gömülüyor.
Daha önce böyle bir karakterle karşılaşmadım. Her travma, her kırılma anında, Jude’un ne kadar güçlü görünmeye çalıştığını ama içten içe ne kadar yıkıldığını hissettim. Yaşadığı onca şeye rağmen suskunluğu, kimseye anlatamaması, o derin yalnızlığı... O kadar içime dokundu ki bazen nefes almak bile zorlaştı.
Kitabı bitirdiğimde, uzun süre gözlerim dolu bir halde kaldım. Evet, bazı anlar ağlattı. Ama en çok Jude'un yalnızlığı ağlattı beni. O kadar derindi ki...
Ve Willem… O kadar güzel bir insandın ki, kelimeler yetmez.
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.