"Allah’ın isimlerinden olan "Vedûd", O'nun kullarını çok sevdiğini ifade eder. Muhyiddin İbnü’l-Arabî’ye göre, maddî ve mânevî bütün varlıklar Allah’ın isim ve sıfatlarının tecellisinden ibarettir ve var olan her şeydeki güzellik O’nun Cemîl isminin bir yansıması; bu güzele yönelik "muhabbet" de yine O’nun Vedûd isminin tecellisidir.
Bazı âlimlere göre <<Muhabbet>> “eğilim, meyil” mânasında iradenin eş anlamlısı olup “kişinin iyi olduğunu bildiği veya zannettiği şeyi istemesi” anlamına gelir. Bununla birlikte muhabbetin iradeden daha güçlü bir istek mânası da içerdiği belirtilmektedir.
Kur’ân-ı Kerîm’de "Muhabbet" bir âyette (Tâhâ 20/39), "Hub" ise dokuz âyette geçmekte; yetmiş iki yerde aynı kökten isim ve fiiller yer almaktadır. Bu âyetlerde sevginin hem Allah’a hem insana nisbet edildiği görülür."
...