"Ordular mı tutmuş iki yanını
Bir köprü var orda, kızıl kıyamet
Yüzüm bin parçaya bölünmüş ayna
Kimi bekliyorum yol kenarında
Her yerde karanlık darağaçları
Ne ay var içimde ne de yıldızlar
Susuz koydu beni ırmak ve bulut
Çeşme başındayım, içemiyorum
Ah çürüyen ayaklarım, ellerim
Orda bir köprü var geçemiyorum."
Kitapta en sevdiğim şiir bu oldu o kadar güzel anlatmış ki insanın ahvalini...
Üstad yine yüreğe dokunup hislere tercüme olmuş. Yürektekileri bu kadar güzel kaleme döken nadir şairlerden. Bir şiirinde "Şiir vatandır yürüyenlerin." der bu cümlesi o kadar hakikidir ki insan bir şiir okusa ardından devamı kendinden gelir, şiir bizim vatanımızdır ve biz bu vatanı yürümeye devam edeceğiz.
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.