İlk defa Tolstoy okuyorum ama sanırım son olmayacak çünkü anlatım ve karakter analizlerine bayıldım.
Kitap ölüm döşeğinde amansız bir hastalığa yakalanan Çarlık Rusya'sında yaşayan bir yargıçı anlatıyor. Ölüm döşeğinde birisinin kendi iç dünyasını göstermesinin yanında hasta kişinin etrafındaki insanlara bakışını ve dünyanın onun hastalığı yanında akıp gittiğini, insanların hayatına hala devam ettiğini konu alıyor. Nitekim gerçekten de bu böyledir, bir hastalığımız varken hepimizin canı oradadır ve etrafımızda akıp giden dünyaya, insanların basit günlük telaşlarına kendimizce sinirleniriz. Bizim hastalığımız yanında onların aptal ihtiyaçlarının hiçbir önemi yoktur nazarımızda. Bunu kitap o kadar iyi anlatıyor ki, kanser hastası bir babaya sahip birisi olarak şu an yaşadığı şeyleri biraz daha olsun anlıyorum. Allah kimseyi canıyla ve hastalıkla sınamasın.
·
159 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.