Gönderi

İki Çarpık Taç İncelemesi
7/10
·424 syf.··
2024 216. kitabı
·
6 günde okudu
·
Okunma: 14 Ekim 2024 18:25
Serinin ikinci ve son kitabı tempo ve işleyiş olarak ilkinden çok farklı değildi. İlk kitapta karakterlerimiz Deste'nin eksik olan üç Kart'ından ikisini toplamaya çalışırken bu kitapta da eksik olan son Kart'ı toplamak için bir yolculuğa çıkıyorlar. İlk kitapta Ravyn ve Elspeth üzerinden verilen romantizm ise bu kitapta Elm ve Ione üzerinden veriliyor. Ama kitabın bakış açısı öncekinden farklıydı. İlkinin aksine ikinci kitap birden fazla karakterin bakış açısıyla anlatılıyordu ama Elspeth dışındaki karakterlerin bakış açısında birinci tekil şahıs kullanılmıyordu. Ben ilk kitabın birinci tekil şahısla yazılmasından hoşlanmamıştım o yüzden benim için güzel bir sürpriz oldu bu ancak Elspeth birinci bakış açısıyla yazılırken diğer karakterlerin öyle yazılmaması bir kargaşa oluşturmuştu. Yine ilk kitapta olan bariz göz önündeki gerçeklerin zeki diye tasvir edilen karakterler tarafından anlaşılmaması ve bu bilgilerin sanki çok büyük bir sürprizmiş gibi açığa çıkarılması durumları bu kitapta da vardı. Hatta daha bile fazlaydı. Bence çoğu okuyucu Kâbus'un Çoban Kral olduğunu veya Yew'lerin onun soyundan geldiğini ilk kitabın ortalarından beri biliyordu çünkü zaten söylenmişti. Ama yazar sanki bunlar söylenmemiş gibi bu bilgileri "ortaya çıkarıyordu" diğer bir deyişle okuyucuyu aptal yerine koyuyordu ve tabii kendi karakterlerini de. Kitabın sonuyla da alakalı beni rahatsız eden şeyler vardı. Mesela bence Elspeth'in vücudunu geri alması ve Ravyn'in uzun zaman sonra ilk defa Elspeth'i görmesi ve kavuşmaları çok önemli bir andı. Ama yazar resmen ilk kitabın sonundan beri beklenilen bu kavuşma sahnesini yazmamıştı. Böyle bir sahne olmadığı gibi sonsöz de çok yavandı. Her açıdan oldu bittiye getirilmiş gibiydi. Ayrıca Elspeth'in "ben yazardım" lafı dördüncü duvarı kırmak için mi yazılmıştı bilmiyorum ama kesinlikle kırdı ve bu bir epik fantastik kitabından kesinlikle istemediğim bir şey. Yani sonsöz kitabı o kadar düşürdü ki neredeyse puan kıracaktım. Gelelim kral-kraliçe meselesine; Elm'i de Ione'yi de çok seviyorum ama hükümdar olmak için uygunlar mıydı? Asla. Kâbus dahil seride ki ana karakterlerin hepsi çok salaktı ve bunların arasında en salağı Elm'di. Kâbus Kartı'nı Hauth'a geri vermesi, kaçabilecekken kaçmaması, hayatı boyunca Hauth'un yanında ezik kalması vs. Ione'nın niyeti iyi olsa da hükümdar olmak isteyen hele de bunun için Hauth gibi zalimliği herkesçe bilinen biriyle evlenmek isteyecek kadar gözünü karartmış birine güvenmiyorum. Bir de Kâbus Elm'in çok büyük bir kral olacağına inanıyorum dedi. Adı Bürütüs olan birini en yakın arkadaşı ve veziri yapan birine ne kadar güvenebilirseniz artık. Neyse, genel olarak eğlendiğim, ortalama 7 puanlık bir seriydi. Benim gibi çok şey beklemeden okursanız eğlenirsiniz diye düşünüyorum.
İki Çarpık TaçRachel Gillig · Olimpos Yayınları · 20241,299 okunma
·
64 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.