Gönderi

Az biraz hüzünlendim ;(
Kendimi ait hissedemiyorum hiçbir yere ve hiçbir kalbe... Kalbimin kelebekleri tek tek can vermiş gibi. 26 yıllık ömrüm 100 yıllık hasret biriktirmiş gibi... Önceden büyümek için can atıyordum, şimdi ise korkutuyor beni büyümek. Eksik kalmış bir hayat, hep geç kalınmış bir hayat yaşamışım gibi... Günlerim 24 saat değil de 48 saat olsa bile kapatamam eksiklerimi. Ne Allah'a layık bir kul olabildim ne de hayalimdeki gibi bir insan. Umudunu kaybetmemeli insan biliyorum, biliyorum ama artık hevesim de kalmadı yaşamaya. Önceden gözlerimin içi parlıyordu, şimdi ise gözlerim hep nemli... Takatim yok bir yetimin başını okşamaya, takatim yok yaralı bir kalbi onarmaya, takatim yok ruhumdaki yaraları sardırmaya...Bu sayfalara çok kez içimi döktüm ama bu sefer bir başka, bu sefer epey yorgun ve ümitsizim. Dua edin kardeşlerim, dua edelim birbirimize. Gelecek yeni yaşımda ruhum güzelliklerle dirilsin, hayalimden daha hayırlı ve güzelini yaşamam için dua edin edelim..
1000Kitap
··
561 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Umut olmazsa insan olmaz. Rabbim inşirah versin..