Ah’lar Ağacı, Didem Madak’ın okuduğum ilk kitabı. Kitabı okuduğumu gören arkadaşım “ne zamandır söylemek istiyordum sende tam Didem Madak havası var. Onun dizelerini sen yazmışsın gibi hissediyorum” dediğinde dünyam güzelleşti diyebilirim. Okumalarım esnasında neden daha önce okumadım pişmanlığı ile sonunda tanıştım mutluluğunu bir arada yaşadım. Sonunda tanışabilmek çok güzel oldu. Ortak yaramız olan “anne” beni şaire daha çok yakınlaştırdı belki de. Annem, göğsümde bir ağrıdır Didem Madak’ta da bu ağrıdan var. Annesine duyduğu özlemin “Ah”ından başlayarak yüreğinin acısını bir nebze olsun dindirmek için kelimelerden yardım istemiş görünüyor. Öyle güzel kullanmış ki kelimelerin hepsini… Altını çizmediğim cümleler çok az yer kaplıyor şimdi. Son bir alıntı daha eklemem gerekirse:
“Kimi gün öylesine yalnızdım
Derdimi annemin fotoğrafına anlattım.
Annem
Ki beyaz bir kadındır
Ölüsünü şiirle yıkadım.
Bir gölgeyi sevmek ne demektir bilmezsiniz
bayım
Öldüğü gece terliklerindeki izleri okşadım.
Çok şey öğrendim geçen üç yıl boyunca
Acının ortasında acısız olmayı...”
·
71 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.